Op zoek naar de verloren tijd
De inhoud van haar minutieus geschilderde schilderijen betreffen de verhalen, die ze al vanaf haar vroegste jeugd met zich meedraagt en die in de loop van de tijd met haar zijn vergroeid. De schilderijen zijn doorspekt met jeugdherinneringen en geven er rekenschap van hoe de kunstenares op haar kindertijd terugkijkt. Ervaringen uit de jeugd maken op elk mens een onuitwisbare indruk. Voor het eerst iets meemaken, het niet begrijpen, maakt het ontdekken van de wereld voor elk kind heel spannend, soms beangstigend. Veel wordt voor kinderen verzwegen of verdraaid, wat het ontdekkingsproces compliceert. Geen nood, want met fantasie maakt een kind de wereld om zich heen begrijpelijk.
Ook voor Annemarie Petri speelde dit fantaseren in haar kindertijd een grote rol, ze ging er volledig in op. Maar nu ervaart zij 'dromen en fantaseren' niet langer als werkelijkheid. Volwassen worden, zegt Petri, betekende voor haar het loslaten van de kinderlijke fantasie. Door gebeurtenissen uit het verleden in haar schilderijen te reconstrueren en er tevens vrijelijk over te associëren heeft ze zich als volwassene losgemaakt van de fantasierijke werkelijkheid uit haar kindertijd en zich daarmee verzoend. Haar verleden blijft een kostbare schat, en is een onuitputtelijke bron van inspiratie. De fantasieën en dromen uit haar kindertijd leven in het heden op poëtische wijze voort in haar sprookjesachtige mysterieuze droomtaferelen. Beschouwers zullen door Petri’s werk verleid worden hun eigen reis naar binnen te maken. En zullen ongetwijfeld - gekleurd door persoonlijke ervaring en gevoelsleven - haar schilderijen verschillend interpreteren. Dat mag ook, want dé werkelijkheid bestaat niet.
